door Hans Walraven (foto's Claudia Zethof)

“En daar stond de havo waar Frank op gezeten heeft.”
“Hoe heette die school?”
“Het was de havo.”
“Ja, maar die had toch ook wel een echte naam?”
“Ehhhh, dat denk ik wel. Maar die weet ik niet.”
Tja, fans kunnen soms meer vragen dan een biograaf weet. Maar dat was ongeveer de enige onbeantwoorde vraag die zaterdagmiddag.

22 liefhebbers van het werk van Frank Boeijen hadden zich een half uur eerder verzameld bij het station in Nijmegen om zich eens de weg te laten wijzen in het Nijmegen van Frank. En vooral dan in het Nijmegen dat de zanger zelf in zijn nummers beschreven heeft.
Enige aarzeling om zich aan te melden was er bij enkelen wel geweest. “Ben ik nou een groupie”, vroeg iemand zich enigszins vertwijfeld af. “Ik had nooit gedacht zoiets te gaan doen”, stelde een ander. Maar al wandelend door de liedjes en de stad van Frank viel die gereserveerdheid snel van hen af.

De wandeling leidde naar De tabakswinkel (Rokerspaleis Lensen) en Transport uit Bangkok (voormalige nachtclub Corona), naar Stad in opstand (Piersonstraat) en Kronenburg Park (Kronenburger Park), naar De glimlach van Marius (voormalig visrestaurant De Steiger) en Doe iets (Waalkade).
Voor velen was het de eerste keer dat ze deze reis naar het verleden van Frank maakten. Sommigen kenden Nijmegen wel, maar belandden toch op plekjes waar ze nog nooit eerder waren geweest. En het boeide, zo bleek. Want toen een van de dames midden in de zaterdagse winkelstraat uitriep ‘Meiden, zullen we gaan shoppen….?’, bleef het stil. Iedereen wilde kennelijk liever doorlopen naar het gymnasium waar Frank ook nog op had gezeten of naar een voormalige repetitiekelder van de Frank Boeijen Groep.

Na zo’n tweeënhalf uur kwam de groep aan in ’t Paleis, het einde van de tocht. Geheel in de stijl van Frank, voor wie deze kroeg vaak ook het einde is van een dag. ‘Je weet waar je me kunt vinden, in ’t Paleis bij Frank’.