door Hans Walraven

Ik loop al heel wat jaartjes mee in het wereldje van Boeijenliefhebbers, maar ik kan me niet herinneren bij de voorstelling van een nieuwe tour (en nieuwe setlijst) zo veel positieve reacties te hebben gehoord en gelezen. Meestal is er altijd wel iemand die roept toch echt een nummer gemist te hebben, of voor wie juist een bepaalde song niet zou hebben gehoeven. Dit keer is er lof van begin tot het eind, van het zacht-swingende Vragen wonen overal tot de verrassing van de vorige tour Orpheus. Degene die op het forum een item over deze FBI-avond begon, noemde dit met vooruitziende blik ‘Frank Boeijen Theatergod’ – want alle verdere reacties zijn verhalen over bewondering en blijdschap, over verbazing en de verwachting dat het waarschijnlijk gaandeweg de tournee nóg beter gaat worden.
Het was inderdaad een fantastisch mooie mix van oud en nieuw, met als vroegste nummer Afwezig (halfweg de jaren zeventig geschreven) en als meest recente Boodschap van Holland, dat uit december 2011 stamt. Het leek ook wel of met de komst van Rens alle stukjes van de muzikale puzzel opeens op hun plaats vallen. Martin legde een onweerstaanbaar ritmisch tapijt neer, waar Charles’ bas swingend en speels op door kon borduren. Ton kreeg door de viool, mandoline, accordeon en gitaar van Rens meer ruimte en rust in zijn spel. En zelden heb ik Franks stem warmer en grootser gehoord. En het kan inderdaad alleen nog maar beter worden: Rens had nog niet alle finesses van al die oude nummers onder de knie en Ton werd die avond geplaagd door elektronische problemen.
Dus gaat dat zien, ergens in de komende maanden.  Die bewondering, blijdschap en verbazing komen dan vanzelf.